• Breaking News

    เวบบล็อกบันทึกชีวิตธรรมดาของผู้หญิงธรรมดา มิมีสาระ แค่บ้า ๆ บ่น ๆ

    ค้นหา

    8 ก.ค. 2556

    แว่วหวานเสียงขลุ่ยครวญ

    ไม่ใช่อารมณ์นึกอยากจะย้อนยุค  แต่ทว่าชอบเสียงดนตรีไทย ๆ มาตั้งแต่ไหนแต่ไร  ชอบมากก็คือเสียงซอ  ได้ยินซออู้  เป็นทำนองแบบกันตรึมเมื่อไหร่  เป็นต้องขนลุกซู่  มือไม้อยากจะประกอบท่าทางเป็นนางรำอยู่เรื่อย  อาจจะเป็นเพราะเคยได้ยินบ่อย ๆ ตอนเด็ก ๆ หรือเป็นเพราะสายสัมพันธ์มาแต่ครั้งก่อนเก่าก็ไม่อาจจะทราบได้….

    นักเรียนเป่าขลุ่ย

    เมื่อได้รับผิดชอบในสาระดนตรี ซึ่ง ตนก็ไม่ได้ถนัดแต่เห็นเครื่องดนตรี คือ ขลุ่ยมีอยู่ในโรงเรียน มันตั้งอยู่เฉยๆ โดยที่่ไม่มีใครหยิบขึ้นมาใช้   จึงคิดปัดฝุ่นความรู้สมัยมัธยมต้น หยิบขลุ่ยที่ถูกคนมองไม่เห็นค่า มาเริ่มใหม่  โด เร มี…พอจะคุ้น ๆ ที่เหลือก็หาครูจาก Youtube นั่งดูจนตาแฉะ  ฝึกจนเริ่มมั่นใจว่าพจอจะสอนเด็ก ๆ ได้  ก็เริ่มดำเนินการทันที   

    อัศจรรย์ เด็ก ๆ เรียนได้เร็วกว่าครู    เพียงไม่กี่วัน เด็กก็เป่าโน๊ตเพลงได้แล้ว ขาดเสียแต่เทคนิค ที่จะทำให้เสียงเพลงหวานไพเราะ   เพราะตัวครูผู้สอนไม่เคยมีเทคนิคดังกล่าว    แต่แอบมีความหวังเล็ก ๆ จะค่อย ๆค้นหาวิธีการ เอาไปสอน  ทั้งยังได้เป็นการฝึกตนไปพร้อมกัน   ถึงแม้ขลุ่ยไม่ใช่เสียงดนตรีที่ตนชอบ  แต่เสียงหวาน ๆ ฟังแล้วได้บรรยากาศไทย ๆ  ที่ตนใฝ่หา  อุปกรณ์ในการเล่นก็ไม่แพง  ทั้งยังไม่ยากที่จะให้เด็กได้เรียนรู้เหมือนดนตรีไทยอย่างอื่น    คาดว่าหน้าที่แม่พิมพ์  ในการให้เด็กได้เรียนรู้ เครื่องดนตรีไทย วัฒนธรรมแบบไทย ๆ และซาบซึ้งในศิลปะดนตรี  คงจะไม่บกพร่องเป็นแน่ girl

    เอกสารการฝึกเป่าขลุ่ย

     

    บทความคอมพิวเตอร์

    Fashion

    Popular

    Beauty

    Recent Post

    Travel